VERENO: Ere-notarissen als redders in nood!

12 juli 2024

In juli 2021 werd België geconfronteerd met één van de grootste overstromingen ooit. Nu, 3 jaar later, ontmoette Notarius de notarissen Catherine Laguesse en Geneviève Stockaert wiens kantoor in Ensival (Verviers) zwaar door de watersnood aan de Vesder werd getroffen.

Hoe was de situatie op 14 juli 2021?

Notaris Stockaert: ‘Die dag zijn we met enkele medewerkers tot 23uur in de weer geweest op kantoor in een poging om een verdere stijging van het waterpeil tegen te houden. De elektriciteit was al uitgevallen en we hoopten maar dat het waterpeil zou zakken. De server stond in de kelder en die hebben we toen tot op de gelijkvloerse verdieping kunnen brengen, op een plek waar die volgens ons beschermd zou zijn tegen het wassende water.’

Notaris Laguesse: ‘Ik was met vakantie maar werd in de nacht van woensdag 14 juli op donderdag 15 juli om 3u30 ’s nachts gewekt door het kantooralarm. Ik heb toen naar Geneviève gebeld die zich naar het kantoor wilde reppen. Gelukkig hebben de ordediensten haar verhinderd om zich te verplaatsen en het kantoor te betreden. Ondertussen waren er ook al mensen omgekomen, terwijl ze vastzaten in hun auto.’

Notaris Stockaert: ‘Uiteindelijk konden we het kantoor die donderdag pas betreden rond 16 uur en nadat het waterpeil was gezakt. De ravage was enorm. Op de gelijkvloerse verdieping was het water tot op 1meter80 gestegen. Alles was nat en doorweekt. De deur die toegang gaf tot onze archieven, was weggespoeld. De dossiers in onze kantoren lagen op de grond, doorweekt en in een modderpoel. Ook een geblindeerde kast met de testamenten bleek niet bestand tegen de watervloed.’

Hoe hebt u die verschrikkelijke momenten emotioneel beleefd?

Notaris Laguesse: ‘We waren helemaal van de kaart toen we werden geconfronteerd met de staat van ons kantoor. We wisten niet waar te beginnen. Maar met veel hulp en veel goede raad, hebben we onze mouwen opgestroopt. Fysiek en mentaal was dit een loodzware periode. We sliepen nauwelijks en de vraag hoe we dit moesten aanpakken, spookte permanent door ons hoofd.

Je moet op korte tijd veel belangrijke beslissingen nemen en dat alles onder spanning en stress: Wat te doen met de beschadigde testamenten? In welk lokaal gaan we ons voorlopig installeren? Wat met de minuten? …’

En vervolgens?

Notaris Stockaert: ‘Samen met onze medewerkers en onze vrienden hebben we alles verzameld wat ons te redden leek. De akten werden overgebracht naar een magazijn om ze daar te laten drogen. Maar dat alleen was niet voldoende. De akten waren ook aangetast door bepaalde bacteriën. Die kunnen leiden tot een onomkeerbare vernieling als er niet wordt ingegrepen. We hebben de minuten dan toevertrouwd aan een bedrijf gespecialiseerd in cryogene invriezing waardoor de vermenigvuldiging van de bacteriën wordt onderbroken. Volgens onze informaties, was dat de meest efficiënte methode.’

Vond u steun?

Notaris Laguesse: ‘Ja, gelukkig heeft de Kamer zich uitgesloofd om ons te helpen en om ons onder te brengen op een voorlopige locatie. Op 29 juli kregen we het bezoek van de toenmalige voorzitter van Fednot, Katrin Roggeman, en van Fednot-CEO, Jan Sap. En dan spreken we nog niet over alle beetjes hulp die we toen dagelijks kregen. De confraterniteit doet echt deugd op zo’n momenten.’

En hoe zat het met de verzekeringen?

Notaris Laguesse: ‘Geen enkel probleem met de Verzekeringen van het Notariaat. De samenwerking verliep perfect en de tussenkomst liet niet lang op zich wachten. Dit kan niet gezegd worden van de andere tussenkomende partijen. We hebben onze minuten maar dit jaar, dus 3 jaar na de ramp, teruggekregen van het bedrijf dat ze heeft behandeld.’

In welke staat?

Notaris Stockaert: ‘Beter dan verwacht. Het gezegelde papier heeft goed weerstand geboden. We kregen het helemaal droog terug, hier en daar is het papier wel wat brozer. Maar de inkten zijn niet uitgelopen, wat wellicht te danken is aan de samendrukking van de archieven. Het grootste gedeelte van de akten is nog makkelijk te lezen. Voor de onderhandse documenten op gewoon papier, is dat een ander verhaal.’

En natuurlijk moest alles opnieuw geordend worden?

Notaris Laguesse: ‘Inderdaad, de minuten kregen we terug, door elkaar geschud in grote dozen, maar gelukkig wel al verzameld per jaar voor de periode van 1946 tot 2021. U kunt zich het titanenwerk wel voorstellen. We moesten alle minuten opnieuw klasseren volgens hun nummer, noteren welke ontbraken, de omhullende en al te zwaar aangetaste kaften vervangen, bepaalde pagina’s herschikken, alles in nieuwe dozen steken en die opnieuw klasseren….’

Notaris Stockaert: ‘Gelukkig heeft een team van ere-notarissen voorgesteld om die taak op zich te nemen. Een 12-tal confraters heeft zich gedurende een week in onze bureaus verzameld om het volledige klassement, samen met ons, tot een goed einde te brengen.’

Notaris Laguesse: ‘Het ging om precisiewerk. We merkten meteen dat de ere-notarissen de goede, oude gewoontes nog niet hadden afgeleerd. We hoefden ook niet uit te leggen wat een repertorium is of wat het verschil is tussen een minuut, een expeditie en een grosse!’