Fednot-voorzitters laten stem horen in het parlement

Op 30 september en 1 oktober tekenden notaris Anne Wuilquot en notaris Katrin Roggeman present in de Commissie Justitie van de Kamer van Volksvertegenwoordigers om de visie van het notariaat te vertolken over 2 hangende wetsvoorstellen.

Op dinsdag 30 september boog de Commissie Justitie zich over een wetsvoorstel dat tot doel heeft om collaboratieve akkoorden, die onderhandeld worden advocaten, uitvoerbare kracht te verlenen via een vereenvoudigde homologatie door een rechtbank. De huidige en de voormalige Fednot-voorzitters, Anne Wuilquot en Katrin Roggeman, argumenteerden in de Commissie Justitie waarom het notariaat daar geen voorstander van is.

Bij een vereenvoudigde homologatie controleert de rechtbank alleen of het collaboratief akkoord niet indruist tegen de openbare orde en tegen de belangen van de minderjarige kinderen. ‘Het gevaar bestaat dat regels van dwingend recht, vaak bedoeld om de meest kwetsbare partij of de overheid te beschermen, niet worden gerespecteerd’, meldde Fednot-voorzitter Anne Wuilquot.

Notaris Roggeman legde omstandig uit waarom de staat enkel aan rechters en notarissen de bevoegdheid delegeert om ‘uitvoerbare kracht’ te verlenen en voerde bijkomende argumenten aan tegen een mogelijke vereenvoudigde homologatie van collaboratieve akkoorden door de rechtbanken zoals het ontbreken van een onpartijdige tussenpersoon, het niet-naleven van fiscale verplichtingen, het uitblijven van witwasmeldingen bij de Cel voor Financiële Informatieverstrekking én een toename van het werk voor de rechtbanken, terwijl net het ontlasten van de rechtbanken in het regeerakkoord is ingeschreven.

Een finaal wetsvoorstel is hoe dan ook niet voor morgen. De Kamercommissie, die ook de argumenten van advocaten te horen kreeg, besliste immers om ook de magistratuur nog over dit wetsvoorstel te horen.

Op woensdag 1 oktober tekenden Anne Wuilquot en Katrin Roggeman weer present voor de Commissie Justitie. Daar werd het wetsvoorstel over het nieuwe boek 7 ‘Bijzondere contracten’ in het Burgerlijk Wetboek besproken, waaronder een hervorming van het kooprecht.

De indieners van het wetsvoorstel willen, onder meer, komaf maken met de klassieke discussie over de kwalificatie van een overeenkomst van een “nog te vervaardigen” (onroerend) goed. Betreft dit een koopovereenkomst of een dienstencontract (aannemingsovereenkomst)? Beide Fednot-vertegenwoordigers gingen in op de fiscale gevolgen van de kwalificatie en legden uit waarom de criteria die zijn opgenomen in het meest recente wetsvoorstel niet helder zijn en dreigen te leiden tot discussies.

Tevens pleitten de notarissen Wuilquot en Roggeman voor het behoud van het oorspronkelijke wetsvoorstel. Daarin was opgenomen dat de eigendomsoverdracht van een onroerend goed pas overgaat bij het verlijden van de authentieke akte, wat aansluit bij de praktijk en wat ook veel logischer is. In het voorliggende wetsvoorstel grijpt de wetgever – helaas – terug naar de oude regeling waarbij er al een eigendomsoverdracht is bij het bereiken van de wilsovereenstemming.

Tot slot verwoordde Fednot, bij monde van de voorzitters, enkele pertinente bedenkingen rond de betaling van goederen met cryptomunten en de lacune in het wetsvoorstel over de doorstorting van verschuldigde registratierechten aan de diverse overheden.